| طراحی، ساخت و ارزیابی واحد پایلوت تصفیه زیستی آب زیرزمینی آلوده به فلزات سنگین در یک واحد صنعتی آبکاری |
| کد مقاله : 1100-IWWA |
| نویسندگان |
|
عباس فرازمند * عضو هیات علمی سازمان پژوهش های علمی و صنعتی ایران |
| چکیده مقاله |
| آلودگی آب‌های زیرزمینی به فلزات سنگین یکی از چالش‌های مهم زیست‌محیطی است. هدف از این پژوهش، طراحی، ساخت و ارزیابی عملکرد یک واحد پایلوت تصفیه زیستی برای کاهش آلودگی آب زیرزمینی ناشی از فعالیت یک واحد آبکاری نیکل–کروم در جنوب‌غرب تهران بود. واحد صنعتی مورد مطالعه فاقد سیستم تصفیه پساب بود و پساب اسیدی حاصل از فرآیند آبکاری با دبی حدود ۲ تا ۳ مترمکعب در روز به چاه جذبی تخلیه می‌شد. بررسی اولیه آب چاه‌های منطقه، آلودگی آب زیرزمینی به کروم به میزان ۲٫۴۵ میلی‌گرم بر لیتر را نشان داد. به‌منظور تصفیه آب آلوده، یک بیوراکتور بی‌هوازی حاوی باکتری‌های احیاکننده سولفات (SRB) با بستر پوکه معدنی و لجن بی‌هوازی به‌عنوان تلقیح زیستی طراحی و اجرا شد. آب آلوده چاه با دبی ۳٫۴۷ تا ۴٫۱۷ لیتر بر دقیقه به‌صورت پیوسته وارد راکتور شد و برای تأمین منبع کربن از ملاس چغندر استفاده گردید. میزان حذف کروم در خروجی بیوراکتور بین ۷۹ تا ۹۴ درصد بود و بیشترین راندمان حذف، معادل 93.7 درصد، در غلظت ورودی 1.92 و خروجی 0.12 میلی‌گرم بر لیتر به دست آمد. همچنین، غلظت نیکل از 0.472 به 0.04 میلی‌گرم بر لیتر کاهش یافت. در مجموع، نتایج نشان داد که بیوراکتور بی‌هوازی مبتنی برSRB از ظرفیت مناسبی برای کاهش غلظت کروم و نیکل در آب زیرزمینی آلوده برخوردار است و می‌تواند به‌عنوان گزینه‌ای قابل‌توجه برای تصفیه زیستی آب‌های زیرزمینی آلوده در شرایط واقعی و مقیاس پایلوت مورد استفاده قرار گیرد. |
| کلیدواژه ها |
| آب زیرزمینی آلوده؛ فلزات سنگین؛ تصفیه زیستی؛ بیوراکتور بی‌هوازی؛ باکتری‌های احیاکننده سولفات (SRB) |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
