| تحلیل هم‌افزایی مدیریت تقاضای آب و تنوع‌بخشی منابع در پیوند آب-انرژی و تاب‌آوری سیستم تأمین آب شهری تحت سناریوهای تغییر اقلیم (افق ۱۴۳۰) |
| کد مقاله : 1244-IWWA (R2) |
| نویسندگان |
|
ابوالفضل رزاقیها *1، بابک جعفرزاداسلامی2 1کارشناسی ارشدعمران مدیریت منابع اب دانشگاه غیاث الدین جمشیدکاشانی_ تهران_ ایران 2استادیار، دکتری عمران سازه _ تهران _ ایران |
| چکیده مقاله |
| تأمین پایدار آب شهری در شرایط تغییر اقلیم، رشد جمعیت و افزایش تقاضای انرژی، به یکی از پیچیده‌ترین چالش‌های مدیریت منابع آب و انرژی تبدیل شده است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل هم‌افزایی سیاست‌های مدیریت تقاضای آب و سناریوهای تنوع‌بخشی منابع، بر پیوند آب-انرژی و شاخص‌های تاب‌آوری سیستم تأمین آب شهری در افق ۱۴۳۰ انجام شده است. روش‌شناسی مبتنی بر چارچوب شاخص‌های تاب‌آوری شامل قابلیت اطمینان، برگشت‌پذیری، آسیب‌پذیری و زمان بازیابی و مدل‌سازی تلفیقی WEAP-LEAP است. سه سناریوی اقلیمی خوش‌بینانه (SSP1-2.6)، بینابینی (SSP2-4.5) و بدبینانه (SSP5-8.5) در کنار سه سناریوی رشد تقاضا (پایین، متوسط و بالا) و چهار سناریوی مدیریتی (مدیریت ملایم، متوسط، شدید و تلفیقی پیشرفته) تعریف شد. یافته‌ها نشان می‌دهد در سناریوی بدبینانه، رواناب سطحی ۲۸/۶ درصد و حجم آب زیرزمینی ۱۸/۲ درصد کاهش می‌یابد و متوسط کل منابع حوضه ۲۳/۴۰ درصد افت می‌کند. تقاضای آب شهری از ۵۰/۸ میلیون مترمکعب در سال ۱۴۱۰ به ۸۱/۲ میلیون مترمکعب در سال ۱۴۳۰ می‌رسد و مصرف انرژی پمپاژ از ۱۳۴/۸ به ۲۰۸/۵ گیگاوات‌ساعت افزایش می‌یابد. قابلیت اطمینان حجمی در سناریوی خوش‌بینانه ۹۶/۵ درصد است، اما در سناریوی بدبینانه همراه با رشد بالای تقاضا، قابلیت اطمینان زمانی تا ۵۸/۱ درصد سقوط می‌کند. سناریوی مدیریت شدید تقاضا، مصرف آب و انرژی را به‌ترتیب به ۸۱ و ۸۵ درصد وضعیت پایه کاهش می‌دهد؛ در حالی که سناریوی تلفیقی پیشرفته با بازچرخانی کم‌انرژی، مصرف انرژی و انتشار کربن را به ۸۸ و ۸۴ درصد می‌رساند. در مقابل، آب‌شیرین‌کن پرانرژی مصرف انرژی و کربن را به ۱۲۸ و ۱۳۵ درصد افزایش می‌دهد. |
| کلیدواژه ها |
| تغییر اقلیم، تاب‌آوری، پیوند آب-انرژی، مدیریت تقاضا، تنوع‌بخشی منابع، WEAP-LEAP، افق ۱۴۳۰ |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
