| ارزیابی اطلاعات فضایی در پیش‌بینی اختلال خدمات آب: شواهدی از سه طرح اعتبارسنجی در استرالیا |
| کد مقاله : 1297-IWWA |
| نویسندگان |
|
رضا حاجی‌پور فرسنگی *1، وحید محمودی2، امید نقشینه ارجمند1، فاطمه جعفری2 1گروه آمار، دانشکده ریاضی و علوم کامپیوتر، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران 2گروه بازارها و نهادهای مالی، دانشکده حسابداری و علوم مالی، دانشگاه تهران، تهران، ایران |
| چکیده مقاله |
| اطلاعات فضایی می‌تواند پیش‌بینی اختلال خدمات آب را بهبود دهد، اما این منفعت به پیامد و هدف پیش‌بینی وابسته است. این پژوهش با استفاده از داده‌های شرکت‌های آب استرالیا در سال‌های مالی ۲۰۱۳–۲۰۱۴ تا ۲۰۲۳–۲۰۲۴، نقش ساختار فضایی را در پیش‌بینی سه پیامد شامل تعداد شکست شبکه، متوسط مدت قطعی برنامه‌ریزی‌نشده و تعداد قطعی‌های گزارش‌شده بررسی می‌کند. برای پیامدهای شمارشی از مدل‌های بیزی دوجمله‌ای منفی و برای مدت قطعی از مدل بیزی گاما استفاده شد. ناهمگنی شرکت‌ها با سه ساختار شامل اثر مستقل شرکت، مدل همسایگی ناحیه‌ای و میدان فضایی پیوسته بازنمایی و متغیرهای اقلیمی به مؤلفه‌های درون‌شرکتی و بین‌شرکتی تفکیک شدند. عملکرد مدل‌ها در سه طرح اعتبارسنجی شرکت، زمانی و جغرافیایی با امتیاز لگاریتمی، امتیاز پیوسته رتبه‌بندی‌شده و میانگین خطای مطلق ارزیابی شد. در اعتبارسنجی شرکت، مدل همسایگی برای مدت قطعی و میدان فضایی پیوسته برای تعداد قطعی عملکرد بهتری از مدل مستقل دارای اقلیم داشتند؛ بهبود امتیاز لگاریتمی به‌ترتیب 1450/0 و 1295/0 و کاهش امتیاز پیوسته رتبه‌بندی‌شده 96/8 و 09/27 درصد بود. برای شکست شبکه و اعتبارسنجی زمانی، مزیت پایداری مشاهده نشد و در انتقال جغرافیایی نیز برتری مدل فضایی برای تعداد قطعی از بین رفت. نتایج نشان می‌دهد انتخاب مدل باید با هدف تصمیم‌گیری و نوع اعتبارسنجی سازگار باشد. از منظر سیاست‌گذاری، اشتراک اطلاعات میان شرکت‌های کم‌داده می‌تواند مفید باشد، اما تعمیم مدل به مناطق جدید مستلزم اعتبارسنجی مستقل است. |
| کلیدواژه ها |
| اختلال خدمات آب، اطلاعات فضایی، مدل‌سازی بیزی، تغییرپذیری اقلیمی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
