بهبود ساختمان و پایداری خاکدانه‌ها با زغال‌زیستی سبوس برنج در شرایط مختلف آبیاری در گلخانه
کد مقاله : 1322-IWWA
نویسندگان
تارا جمیلی1، افسانه عالی نژادیان بیدآبادی *2، عباس ملکی3، محمد فیضیان2، امیدعلی اکبرپور4
1دانش آموخته دکترای فیزیک و حفاظت خاک دانشگاه لرستان
2دانشیار گروه علوم و مهندسی خاک دانشگاه لرستان
3دانشیار گروه علوم و مهندسی آب دانشگاه لرستان
4استادیار گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی دانشگاه لرستان
چکیده مقاله
این پژوهش با هدف بررسی اثر کاربرد زغال‌زیستی و سطوح مختلف آبیاری بر ویژگی‌های فیزیکی و پایداری خاک در کشت گیاه گوجه‎فرنگی در گلخانه دانشگاه لرستان انجام شد. آزمایش به صورت بلوک‌های کامل تصادفی با چهار تکرار و ترکیب 7 سطح آبیاری و 3 سطح زغال‌زیستی طراحی گردید. نمونه‌های خاک قبل و بعد از آزمایش از نظر ویژگی‌های فیزیکی شامل جرم مخصوص ظاهری، تخلخل، میانگین وزنی قطر خاکدانه‌ها، درصد خاکدانه‌های پایدار و شاخص پایداری خاکدانه‌ها مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که کاربرد زغال‌زیستی به مقدار 3 و 6 تن در هکتار باعث کاهش معنی‌دار جرم مخصوص ظاهری و افزایش تخلخل و پایداری خاکدانه‌ها شد. همچنین، اثر متقابل سطوح آبیاری و زغالزیستی بر برخی شاخص‌های پایداری خاک معنی‌دار بود. افزایش ماده آلی خاک ناشی از زغال‌زیستی و ایجاد منافذ بیشتر در خاک از عوامل اصلی بهبود ویژگی‌های فیزیکی و پایداری خاک بودند. یافته‌ها نشان داد که کاربرد بهینه زغال‌زیستی همراه با مدیریت مناسب آبیاری می‌تواند بهبود کیفیت خاک و افزایش پایداری ساختمان آن را فراهم کند.
کلیدواژه ها
زغال‌زیستی، ویژگی‌های فیزیکی خاک، پایداری خاکدانه، آبیاری، گوجه‌فرنگی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر