| فراتر از کشت‌پذیری؛ مقاومت میکروبی به کلر، VBNC و بقای میکروارگانیسم‌ها پس از گندزدایی |
| کد مقاله : 1336-IWWA |
| نویسندگان |
|
فاطمه توکلی بینا * شرکت آب و فاضلاب استان قم |
| چکیده مقاله |
| کلرزنی یکی از متداول‌ترین روش‌های گندزدایی آب و فاضلاب است و ارزیابی اثربخشی آن در بسیاری از سامانه‌ها بر کاهش میکروارگانیسم‌های کشت‌پذیر استوار است. بااین‌حال، شواهد حاصل از روش‌های مولکولی نشان می‌دهد کاهش کشت‌پذیری لزوماً معادل حذف کامل سلول‌های زنده و ظرفیت‌های زیستی و ژنتیکی مرتبط با آن‌ها نیست. مواجهه با کلر، به‌ویژه در شرایط زیرحدکشنده، می‌تواند با انتخاب و غنی‌شدن جمعیت‌های مقاوم، فعال‌شدن پاسخ‌های سلولی به تنش اکسیداتیو و ایجاد حالت زنده اما غیرقابل‌کشت (VBNC) همراه باشد. همچنین، مطالعات اومیکس نقش مجموعه‌ای از مسیرهای مرتبط با حفظ و ترمیم غشا و DNA، تنظیم تعادل اکسایش-کاهش، پاسخ به تنش و پمپ‌های دفعی را در تحمل کلر نشان داده‌اند؛ درحالی‌که مفهوم "ژن‌های مقاومت به کلر" هنوز فاقد تعریف و فهرست استاندارد و مورد توافق است. این مقاله با رویکرد مطالعه مروری، شواهد جدید درباره باکتری‌های مقاوم به کلر، مکانیسم‌های مولکولی، VBNC، پایداری ماده ژنتیکی پس از گندزدایی و نقش بالقوه فاژها در انتقال افقی ژن‌های مرتبط با مقاومت به کلر را بررسی می‌کند. همچنین، ارتباط این پدیده‌ها با مقاومت آنتی‌بیوتیکی به‌عنوان یک محور ثانویه مورد توجه قرار می‌گیرد. برآیند شواهد نشان می‌دهد ارزیابی اثربخشی گندزدایی تنها بر اساس کشت‌پذیری نمی‌تواند وضعیت واقعی میکروبی پس از کلرزنی را به‌طور کامل نشان دهد؛ بنابراین، استفاده هم‌زمان از روش‌های کشت‌محور، سنجش قابلیت زیست‌پذیری و روش‌های مولکولی، در کنار به‌کارگیری روش‌های گندزدایی مکمل، می‌تواند ارزیابی دقیق‌تری از ایمنی میکروبی پس از گندزدایی فراهم کند. |
| کلیدواژه ها |
| مقاومت به کلر، گندزدایی، باکتری‌های مقاوم به کلر، حالت زنده اما غیرقابل‌کشت (VBNC)، کشت‌پذیری، انتقال افقی ژن، ژن‌های مقاومت به کلر |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
