مقایسه عملکرد BERT و RES2DINV در وارون‌سازی داده‌های ژئوالکتریکی برای پایش نفوذ آب شور در آبخوان‌های ساحلی
کد مقاله : 1401-IWWA
نویسندگان
امین زین العابدین *
استادیار، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
چکیده مقاله
نفوذ آب شور دریا به آبخوان‌های ساحلی یکی از مهم‌ترین عوامل کاهش کیفیت منابع آب زیرزمینی و محدودیت بهره‌برداری پایدار از این منابع است. شناسایی مکانی محدوده نفوذ آب شور، به ویژه در مناطقی که اطلاعات کافی از زیرسطح وجود ندارد، می‌تواند نقش مهمی در پایش شوری و برنامه‌ریزی بهره‌برداری از آبخوان داشته باشد. در این مطالعه، عملکرد دو روش وارون‌سازی داده‌های ERT شامل RES2DINV و BERT برای شناسایی نفوذ آب شور در آبخوان ساحلی شاویه مراکش مقایسه شد. دو پروفیل ژئوالکتریکی با استفاده از ۷۲ الکترود، فاصله الکترودی ۵ متر و آرایش ونر-شلومبرژه برداشت و با استفاده از دو نرم‌افزار، مورد وارون‌سازی قرار گرفتند. همچنین، به منظور اعتبارسنجی نتایج، غلظت یون کلرید و هدایت الکتریکی آب زیرزمینی در چاه‌های نزدیک به پروفیل‌ها بررسی شد. نتایج نشان داد هر دو روش، محدوده نفوذ آب شور را با الگوی کلی مشابه شناسایی می‌کنند. در پروفیل اول، نفوذ آب شور عمدتاً در عمق ۱۰ تا ۲۰ متری مشاهده شد و مقدار RMS در BERT برابر ۵ درصد و در RES2DINV برابر 6/8 درصد به دست آمد. در پروفیل دوم نیز هر دو روش، نفوذ آب شور را در بخش ابتدایی پروفیل شناسایی کردند، اگرچه BERT پهنه گسترده‌تری را نشان داد. نتایج آب زیرزمینی شامل مقادیر بالای کلرید و هدایت الکتریکی، تفسیر ژئوالکتریکی را تأیید کرد. یافته‌ها نشان می‌دهد که استفاده از ERT، در کنار پایش چاه‌ها، می‌تواند به عنوان ابزاری مکمل برای شناسایی پهنه‌های شور و پشتیبانی از مدیریت شوری آبخوان‌های ساحلی مورد استفاده قرار گیرد.
کلیدواژه ها
نفوذ آب شور، آبخوان ساحلی، مقاومت ویژه الکتریکی، ERT، RES2DINV، BERT.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر