پایش و مدیریت کیفیت آب شرب با تأکید بر شاخص‌های فیزیکوشیمیایی و میکروبیولوژیکی؛ مطالعه موردی شهرهای تویسرکان و فرسفج
کد مقاله : 1550-IWWA (R1)
نویسندگان
معصومه شمس اللهی *
کارمند
چکیده مقاله
در این پژوهش، تأمین آب شرب سالم و پایش مستمر کیفیت آن، از الزامات اساسی مدیریت منابع آب و حفاظت از سلامت عمومی است. پژوهش حاضر با هدف پایش و ارزیابی کیفیت آب شرب شهرهای تویسرکان و فرسفج با استفاده از شاخص کیفیت آب (WQI) انجام شد. بدین منظور، ۶۰ نمونه آب از شبکه‌های توزیع و شیر آشپزخانه منازل در دو فصل زمستان ۱۴۰۳ و بهار ۱۴۰۴ جمع‌آوری شد. پارامترهای فیزیکوشیمیایی شامل pH، دما، هدایت الکتریکی (EC)، کل جامدات محلول (TDS)، سختی کل، کلسیم، منیزیم، کلرور، نیترات، فسفات، آمونیوم، اکسیژن محلول (DO)، اکسیژن‌خواهی بیوشیمیایی (BOD)، اکسیژن‌خواهی شیمیایی (COD) و کدورت، به همراه شاخص میکروبی کلیفرم مدفوعی اندازه‌گیری شدند. نتایج با استاندارد ملی ایران (ISIRI 1053) و استانداردهای سازمان حفاظت محیط زیست آمریکا (EPA) مقایسه شد. تمامی پارامترهای اندازه‌گیری‌شده در محدوده استانداردهای تعیین‌شده قرار داشتند. میانگین WQI در تویسرکان در زمستان و بهار به‌ترتیب ۶۱/۵۴ و ۸۵/۱۸ و در فرسفج به‌ترتیب ۶۲/۷۲ و ۸۰/۹۱ به‌دست آمد که بیانگر کیفیت مطلوب آب شرب در هر دو منطقه است. بررسی منابع آب خام نشان داد آب رودخانه‌ای تویسرکان از نظر کدورت و آلودگی میکروبی شرایط نامطلوب‌تری داشته، در حالی‌که آب زیرزمینی فرسفج سختی و املاح محلول بیشتری نشان داد. در مجموع، نتایج بیانگر کیفیت مطلوب آب شرب توزیعی و عملکرد مناسب فرآیندهای تصفیه در کاهش آلاینده‌ها بود. پایش مستمر شاخص‌های کیفی می‌تواند در مدیریت کیفیت آب، حفظ کارایی تصفیه‌خانه‌ها و تأمین پایدار آب شرب سالم مؤثر باشد.
کلیدواژه ها
کیفیت آب شرب، شاخص کیفیت آب (WQI)، پایش کیفیت آب، مدیریت کیفیت آب، پارامترهای فیزیکوشیمیایی، پارامترهای میکروبی، تویسرکان، فرسفج.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی