تحلیل هیدرولیکی رفتار انتقال اکسیژن در سرریزها تحت تاثیر شکل سرریز، دبی و کیفیت آب
کد مقاله : 1557-IWWA
نویسندگان
معین طحانیان *1، محمدرضا محمودی2
1آب و فاضلاب استان اصفهان
2ندارد
چکیده مقاله
هوادهی هیدرولیکی در سازه‌های ریزشی روشی اقتصادی برای افزایش اکسیژن محلول در سامانه‌های تصفیه آب و فاضلاب است، اما تغییر کیفیت سیال و حضور آلاینده‌ها، روابط برآورد هوادهی در آب تمیز را با چالش مواجه می‌سازد. در این پژوهش، عملکرد هوادهی هیدرولیکی دو سرریز لبه‌تیز مثلثی و ذوزنقه‌ای در سه کیفیت آب (آب تمیز، پساب نیمه‌تصفیه‌شده و فاضلاب خام) ارزیابی گردید. تمرکز مقاله بر تعیین راندمان انتقال اکسیژن (E20) ارزیابی ضریب آلفا (α) و اثر رفتارهای هیدرولیکی پایاب بر نرخ انتقال جرم است. نتایج نشان داد عمق پایاب 20 سانتیمتر به عنوان نقطه تعادل هیدرولیکی عمل کرده و عمق‌های بالاتر به دلیل شکل‌گیری منطقه مرده فاقد کارایی هوادهی هستند. حضور شوینده‌ها و جامدات معلق در فاضلاب خام و نیمه تصفیه شده موجب افت شدید ضریب آلفا می‌گردید. سرریز مثلثی به دلیل شکل خاص ورود جت آب، تاب‌آوری نسبی بالاتر و ضریب آلفای بیشتری را ثبت کرد. همچنین ضریب حساسیت عمق (β) از 0.66 در آب تمیز به 0.17 - 0.23 در پساب و فاضلاب خام افت نمود که دلیل آن سرکوب اثر عمق پایاب در سیالات آلوده است.
کلیدواژه ها
هوادهی هیدرولیکی، سرریز، ضریب آلفا (α)، ضریب حساسیت عمق (β)، راندمان انتقال اکسیژن (E20)
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر