| بازآفرینی پیوند معماری و آب با رویکرد افزایش تاب‌آوری شهری در چارچوب شهر حساس به آب |
| کد مقاله : 1602-IWWA |
| نویسندگان |
|
حمید امیری1، سماء آزادی *2، کیارش بیابانی همدانی2، علی نشاط پور2، سحر شگفتی2 1کارشناس دفتر مطالعات و بررسی های فنی شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور 2شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور |
| چکیده مقاله |
| طراحی حساس به آب (WSUD) چارچوبی جهانی برای مدیریت یکپارچه چرخه آب شهری است، اما بومی‌سازی و عملیاتی‌سازی آن با چالش روبه‌رو است. این پژوهش چارچوبی ساختاری برای اولویت‌بندی راهکارهای معماری حساس به آب (WSA) در ایران ارائه می‌کند. اهمیت ساختاری، اولویت اجرا و تأثیر راهکارهای معماری حساس به آب بر تاب‌آوری یکسان نیستند؛ از این‌رو، اولویت‌بندی آنها به رویکردی چندبعدی نیاز دارد. این راهکارها مستقل از یکدیگر عمل نمی‌کنند و اولویت‌بندی بدون توجه به وابستگی‌های متقابل گمراه‌کننده است. از این‌رو، ابتدا بر مبنای روش تحلیل همبستگی و محاسبه ضرایب ساختاری (فعالیت، انفعال، درجه پیش‌نیازی)، تقدم و تأخر پیاده‌سازی راهکارها مشخص شد. سپس با استفاده از روش ماتریس تصمیم‌گیری چندمعیاره و با در نظر گرفتن شاخص‌های عملکردی و اقتصادی، اولویت‌بندی پیاده‌سازی راهکارها با حفظ تقدم و تأخر آنها اصلاح گردید. بر اساس نتایج به‌دست‌آمده، سیستم هوشمند مدیریت آب در رأس زنجیره پیش‌نیازی قرار دارد و باید نخست اجرا شود؛ راهکارهای الزام به نصب تجهیزات کاهنده مصرف، جمع‌آوری باران از پشت‌بام و بازچرخانی آب خاکستری در مراحل بعدی پیاده‌سازی قرار دارند. در نهایت، تأثیر پیاده‌سازی راهکارهای WSA بر شاخص‌های تاب‌آوری آبی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان می‌دهد که اولویت‌بندی راهکارها بدون تفکیک «ترتیب اجرا» از «اهمیت ساختاری» و «تأثیر بر تاب‌آوری» به تصمیم‌گیری ناکارآمد می‌انجامد؛ چارچوب پیشنهادی این تفکیک را ممکن می‌سازد. |
| کلیدواژه ها |
| طراحی حساس به آب، تاب‌آوری آبی شهری، اولویت‌بندی راهکارها، تحلیل همبستگی، تصمیم‌گیری چندمعیاره. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
