بررسی کیفیت پساب خروجی تصفیه‌خانه فاضلاب خوانسار و مقایسه آن با استانداردهای زیست‌محیطی برای کاربری کشاورزی در سال ۱۴۰۴
کد مقاله : 1658-IWWA
نویسندگان
فاطمه عقدایی اردستانی1، محمدوحید آبیارعظیمی2، محمد فرامرزیان *3، سمیرا فتاحی سده4
1کارشناس آزمایشگاه مرکزی، شرکت آبفا استان اصفهان
2رئیس گروه کنترل کیفیت فاضلاب، شرکت آبفا استان اصفهان
3رئیس اداره کنترل کیفیت آب شرکت آبفا استان اصفهان
4کارشناس آزمایشگاه تصفیه‌خانه آب، شرکت آبفا استان اصفهان
چکیده مقاله
استفاده مجدد از پساب تصفیه‌شده در کشاورزی، در صورت کنترل کیفیت و مدیریت ریسک، می‌تواند بخشی از نیاز آبی را تأمین و فشار بر منابع آب شیرین را کاهش دهد. در این مطالعه، کیفیت پساب خروجی تصفیه‌خانه فاضلاب شهر خوانسار با فرآیند لجن فعال با هوادهی گسترده، بر اساس داده‌های ثبت‌شده در سال ۱۴۰۴ بررسی و با حدود مجاز زیست‌ محیطی برای مصارف کشاورزی مقایسه شد. داده‌های ماهانه و روزانه پارامترهای فیزیکوشیمیایی و میکروبیولوژی برای BOD5، COD، TSS، pH، کدورت، هدایت الکتریکی، TDS، کلر آزاد باقیمانده، اکسیژن محلول و کلیفرم‌ گرماپای تحلیل شدند. میانگین غلظت ماهانه پساب خروجی برای BOD5، COD و TSS به‌ترتیب ۱۹٫۲۵، ۴۷٫۵۷ و ۱۷٫۸۵ میلی‌گرم بر لیتر بود؛ بیشینه‌های ماهانه این پارامترها نیز به‌ترتیب ۴۹، ۱۱۸ و ۵۴ میلی‌گرم بر لیتر ثبت شد و همگی پایین‌تر از حدود ۱۰۰، ۲۰۰ و ۱۰۰ میلی‌گرم بر لیتر برای کاربری کشاورزی قرار داشتند. pH در محدوده 6/7 تا ۷/۷ و کدورت در محدوده ۲/۵ تا 9/28 NTU قرار گرفت. هدایت الکتریکی متوسط حدود 79/0 dS/m و TDS متوسط حدود ۴۳۹ میلی‌گرم بر لیتر بود که از نظر راهنمای کیفیت آب آبیاری، نشان‌دهنده شروع محدودیت شوری و عمدتاً در دامنه محدودیت کم تا متوسط است. در مجموع، پارامترهای فیزیکوشیمیایی و باکتریولوژی اندازه‌گیری‌شده از نظر استاندارد زیست‌محیطی ایران برای کاربری کشاورزی در محدوده مجاز قرار داشتند.
کلیدواژه ها
لجن فعال؛ هوادهی گسترده؛ کاربری کشاورزی؛ خوانسار
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر