مدیریت تقاضای آب در مجتمع‌های مسکونی پرتراکم، از مداخله سخت‌افزاری تا تحول رفتاری؛ مورد مطالعاتی: یک شهرک مسکونی در تهران
کد مقاله : 1679-IWWA
نویسندگان
شیرزاد ایرانمهر *1، مجتبی زارع زیرک2، علی هفتانی3، محمد پناهی امام4، محمدحسین زندی5، محمد اصلانی2، سمیر مشایخی2
1شرکت آب و فاضلاب منطقه 3 شهر تهران
2کارشناس بهره‌برداری، شرکت آب و فاضلاب منطقه 3 شهر تهران
3مدیر دفتر مدیریت مصرف آب و کاهش آب بدون درآمد، شرکت آب و فاضلاب منطقه 3 شهر تهران
4مدیرعامل، شرکت آب و فاضلاب منطقه 3 شهر تهران
5معاون بهره‌برداری، شرکت آب و فاضلاب منطقه 3 شهر تهران
چکیده مقاله
مدیریت تقاضای آب در مجتمع‌های مسکونی پرتراکم دارای کنتور مشترک (مادر)، یکی از چالش‌های اصلی صنعت آب‌وفاضلاب شهری است؛ چراکه سرشکن‌شدن هزینه مصرف میان صدها واحد مسکونی، انگیزه فردی برای صرفه‌جویی را تضعیف می‌کند. این مقاله، تجربه اجرای یک پروژه پایلوت با عنوان «مدیریت تقاضای آب در مجتمع‌های مسکونی پرتراکم» را در یکی از شهرک‌های تهران، گزارش می‌کند. این پروژه در 12 بلوک از مجموع 32 بلوک این شهرک، با هدف طراحی الگویی قابل‌تکرار برای مدیریت تقاضای آب اجرا شد. روش اجرا ترکیبی از مداخلات سخت‌افزاری (ممیزی تأسیسات، نصب پرلاتور و رگلاتور، و مدیریت هیدرولیکی فشار پمپ‌ها) و مداخلات نرم‌افزاری (فرهنگ‌سازی میدانی و اطلاع‌رسانی هدفمند به مشترکین پرمصرف) بود. نتایج نشان داد تا زمان تدوین گزارش، 62% از هدف 4881 واحد تحت پوشش نصب ادوات کاهنده قرار گرفته و در بیشتر بلوک‌های هدف، مصرف سالانه روند کاهشی معناداری داشته است؛ هرچند شدت و پایداری این کاهش با درصد پوشش نصب رابطه مستقیم دارد. تحلیل یافته‌ها نشان داد مداخلات سخت‌افزاری به‌تنهایی قادر به تضمین اثر پایدار نیستند و در چارچوب نظریه «تراژدی منابع مشترک»، ریشه اصلی مسئله، نقص ساختاری در نظام انگیزشی کنتور مادر است. بر این اساس، پیشنهاد می‌شود مداخلات رفتاری مکمل و طرح پایلوت کنتورگذاری فرعی هوشمند، در راستای تثبیت دستاوردهای این پروژه دنبال شود.
کلیدواژه ها
شبکه توزیع آب، مدیریت تقاضای آب، کنتور مشترک، تجهیزات کاهنده مصرف، تراژدی منابع مشترک، اثر بازگشتی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی