نقش تکنیک‌های مولکولی میکروارگانیسم‌ها در فناوری زیست‌پالایی
کد مقاله : 1730-IWWA
نویسندگان
ناز حاجی زاده1، بهروز زارعی دارکی *2
1نور-بلوار امام رضا-دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی دانشگاه تربیت مدرس
2رشته زیست فناوری، ﮔﺮوه ﺑﯿﻮﻟﻮژی درﯾﺎ، داﻧﺸﮑﺪه ﻋﻠﻮم درﯾﺎﯾﯽ، داﻧﺸﮕﺎه ﺗﺮﺑﯿﺖ ﻣﺪرس
چکیده مقاله
زیست‌پالایی امروزه بیش از آنکه بر توان ذاتی جمعیت‌های میکروبی بومی تکیه کند، از مجموعه‌ای از تکنیک‌های مولکولی بهره می‌گیرد که هم شناخت سازوکارهای تجزیه را دقیق‌تر کرده‌اند و هم طراحی هدفمند سویه‌های کارآمدتر را ممکن ساخته‌اند. در این مطالعه، نقش تکنیک‌ها در سه سطح بررسی شده است. سطح نخست ابزارهای شناسایی و پایش، که واکنش زنجیره‌ای پلیمراز کمّی برای سنجش ژن‌های کارکردی تجزیه و نیز رویکردهای متاژنومیک و دیگر فناوری‌های اومیکس را در بر می‌گیرد. این ابزارها افزون بر خاک و رسوب آلوده، در پایش جوامع میکروبی لجن فعال تصفیه‌خانه‌های فاضلاب و پساب صنعتی نیز به کار می‌روند. سطح دوم مهندسی ژنتیک سویه‌های تجزیه‌کننده است که شامل همسانه‌سازی و بیان ژن‌های مسیرهای تجزیه و پپتیدهای متصل‌شونده به فلز و نمایش آن‌ها بر سطح سلول می‌شود. سطح سوم، کانون اصلی این مطالعه، انتقال ژن به روش الکتروپوریشن و سازوکار سلولی و مولکولی آن است. این سازوکار از القای ولتاژ گذرغشایی و تشکیل منافذ آبدوست در دولایه‌ی لیپیدی تا حرکت الکتروفورتیک مولکول دنا به درون سلول و تفاوت پاسخ پوشش سلولی باکتری‌های گرم‌منفی و گرم‌مثبت به میدان الکتریکی را در بر می‌گیرد. شرایط پالس و بازده تراریختی گزارش‌شده برای چند میزبان شاخص، ازEscherichia coli و Pseudomonas و Rhodococcus و سیانوباکتری Anabaena، در یک جدول گردآوری و مقایسه شده است. در این مطالعه تنها به مقالات داوری‌شده‌ای استناد شده است که وجود و مشخصات کتاب‌شناختی آن‌ها در پایگاه‌های کراس‌رف و پاب‌مد راستی‌آزمایی شده است. در پایان، محدودیت‌های کاربرد میدانی سویه‌های مهندسی‌شده و ملاحظات ایمنی‌زیستی مرتبط با رهاسازی آن‌ها بحث شده است.
کلیدواژه ها
زیست‌پالایی، تکنیک‌های مولکولی، الکتروپوریشن، انتقال ژن، مهندسی ژنتیک میکروارگانیسم‌ها، اومیکس، تصفیه‌ی فاضلاب و پساب
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر