بررسی پارامترهای عملیاتی بر حذف آلاینده رنگزای آبی 71 با جاذب سپیولیتی جهت تسهیل بازچرخانی پساب صنایع نساجی
کد مقاله : 1537-IWWA
نویسندگان
لیلا شریفی1، حسین عجمین *2، فرناز آسا1، سیدحسین میرحسینی1
1پژوهشکده مواد نوین سرامیکی، سازمان جهاد دانشگاهی استان یزد
2پژوهشکده مواد نوین سرامیکی- سازمان جهاد دانشگاهی استان یزد
چکیده مقاله
در این مقاله از سپیولیت به عنوان یک ماده سرامیکی متخلخل سیلیکا-منیزیایی جهت حذف رنگزای آبی 71 که از جمله آلاینده های مهم پساب صنایع نساجی محسوب می شود، استفاده گردید. همچنین تاثیر پارامترهای عملیاتی نظیر دما، زمان ، مقدار جاذب و pH بر روی جذب سپیولیت مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که افزایش مقدار جاذب تا حدی می تواند موجب افزایش بازدهی جذب گردد و بعد از یک گرم عملا درصد جذب ثابت باقی می ماند. از سوی دیگر افزایش زمان تا 90 دقیقه تنها 10 درصد بازدهی جذب را افزایش داده و بعد از 90 دقیقه نیز بازدهی ثابت باقی مانده است. از سوی دیگر دما و pH اثر عکس بر روی درصد جذب جذب سپیولیتی دارد. به طوریکه افزایش دما به دلیل گرمازا بودن فرایند جذب و افزایش pH به دلیل کاهش بار مثبت بر روی سطح سپیولیت باعث کاهش بازدهی جذب می گردند. در نهایت در pH=1 در دمای محیط، با یک گرم جاذب در مدت 45 دقیقه می توان به جذب 99.6% رسید. البته برای شرایط ملایم تر با pH=5 می توان به جذب 88.9% رسید.
کلیدواژه ها
رنگزای آبی 71، سپیولیت، پارامترهای عملیاتی، پساب نساجی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر